Η τελευταία συνέντευξη ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΟΟΥΙ - David Bowie

Στον τόμο «Η τελευταία συνέντευξη» ο David Bowie μιλά με τη δική του χαρακτηριστική ευφυΐα και ειρωνικό χιούμορ για όλα όσα διαμόρφωσαν τον μύθο του. Οι συνομιλίες καλύπτουν ολόκληρη τη διαδρομή του, από τα νεανικά του χρόνια στο Νότιο Λονδίνο μέχρι την ώριμη περίοδο της καλλιτεχνικής του αυτογνωσίας.

Ο Bowie σχολιάζει τη δημιουργία τραγουδιών, τη σχέση του με τις καταχρήσεις, τη ρευστότητα της ταυτότητας και τη διαρκή του ανάγκη για μεταμόρφωση. Αναφέρεται στις επιρροές του από τον Andy Warhol, στις δημιουργικές συμπράξεις με τον Brian Eno και στη φιλία του με τον John Lennon, αποκαλύπτοντας πώς η τέχνη, η μουσική, η μόδα και ο κινηματογράφος ενώνονταν σε μια ενιαία καλλιτεχνική κοσμοθεωρία.

Οι συνεντεύξεις δείχνουν έναν δημιουργό πάντα μπροστά από την εποχή του, που δεν φοβόταν να επανεφεύρει τον εαυτό του και να σχολιάσει με τόλμη την κοινωνία.

Το βιβλίο εντάσσεται στη σειρά Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις, η οποία συγκεντρώνει καθοριστικές συνομιλίες σπουδαίων προσωπικοτήτων, όπως ο Ernest Hemingway, ο Jorge Luis Borges, η Frida Kahlo, ο J. D. Salinger και ο Anthony Bourdain, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη πλευρά πίσω από τη δημόσια εικόνα τους.

Κύρια θέματα του βιβλίου

• Δημιουργία και καλλιτεχνική μεταμόρφωση
• Μουσική, τέχνη και ποπ κουλτούρα
• Ταυτότητα και σεξουαλικότητα
• Χιούμορ, αυτοσαρκασμός και κοινωνικός σχολιασμός
• Η ζωή ενός καλλιτέχνη πέρα από τον μύθο

Λόγοι να διαβάσετε το βιβλίο του David Bowie

• Προσφέρει αυθεντική φωνή και σκέψη του David Bowie
• Καλύπτει όλο το εύρος της καριέρας του μέσα από διαλόγους
• Αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της δημιουργικής του διαδικασίας
• Ενώνει μουσική, τέχνη και κοινωνία σε έναν ενιαίο στοχασμό
• Ιδανικό για θαυμαστές της μουσικής και της σύγχρονης κουλτούρας

«Η τελευταία συνέντευξη» είναι ένα πολύτιμο πορτρέτο ενός καλλιτέχνη που δεν σταμάτησε ποτέ να αμφισβητεί, να πειραματίζεται και να κοιτά μπροστά. Μέσα από τα ίδια του τα λόγια, ο David Bowie παραμένει ζωντανός, προκλητικός και βαθιά ανθρώπινος.

• «Προσωπικά, δεν µε απασχολεί καθόλου το γκλάµουρ.Μου φαίνεται γελοίο να πασχίζει κανείς γι’ αυτό. Σκασίλα µου εντελώς.Ένα καθαρό ζευγάρι παπούτσια κανονικά πρέπει να είναι υπεραρκετό».Ντέιβιντ Μπόουι
• «Ήταν µε τον δικό του µοναδικό τρόπο υπέροχα αναιδής στη δουλειά του».Μικ Τζάγκερ
• «Ο Ντέιβιντ ήταν µία από τις σηµαντικότερες πηγές έµπνευσής µου – τόσο ατρόµητος, τόσο δηµιουργικός. Μας χάρισε µαγεία για µια ζωή».Κάνιε Γουέστ
• «Ένας πραγµατικά σπουδαίος καλλιτέχνης, ένας υπέροχος µελωδός και ένας κοµψός τζέντλεµαν».Έλβις Κοστέλο

ΛΟΝΤΕΡ: Είχες αίσθηση του στιλ ως παιδί;

Μπόουι: Ναι, µου άρεσε το πώς συνδυάζονταν τα διάφορα πράγµατα. Όµως, νοµίζω ότι ανέκαθεν µε τραβούσε η χοντροκοπιά [γελάει πνιχτά], οπότε αυτό µε γλίτωσε από τα χειρότερα τελικά: Ποτέ µου δεν µε ενθουσίασε ιδιαίτερα το εκλεπτυσµένο γούστο, όταν κατέληγε υπερβολικά εκλεπτυσµένο. Δεν µε ενοχλούσε µια κάποια αίσθηση της κοµψότητας και του στιλ, όµως µου άρεσε όταν τα πράγµατα ήταν κάπως αλλιώς… κάπως πιο λαϊκά και χοντροκοµµένα.

Λόντερ: Τους τεντιµπόηδες, τους είχες υπόψη σου;

Μπόουι: Ναι. Θυµάµαι ήταν ένας τύπος που έµενε λίγο παρακάτω από εµάς και ήταν τεντιµπόης – Έρικ τον έλεγαν, αν θυµάµαι σωστά. Είχε σγουρά, ολοφώτεινα, κόκκινα µαλλιά και ξυράφια στον γιακά του – προκειµένου να µην πέφτει θύµα επιθέσεων, φαντάζοµαι, από άλλους τεντιµπόηδες. Αυτό το έβρισκα πολύ εντυπωσιακό. Όµως, ήταν κάπως ιδιότροπος… απλώς στεκόταν στη γωνία επί ώρες, στριφογυρίζοντας µανιακά µια αλυσίδα.[…]